Grafika przedstawia kwiaty polne wyrastające z dołu kartki. Ponad nimi, na środku napis: 21 listopada Dzień Pracownika Socjalnego. Dziękujemy Wam za wsparcie Wielkopolanek i WielkopolanSzanowne i Szanowni, Drogie i Drodzy nam, wyjątkowo i mocno. Wszystkie i wszyscy, które i którzy pracujecie w obszarze szeroko pojętej branży socjalnej. Dziś to Wasz dzień. Dzień ludzi, którzy popychają kulę świata.

Rok 2022 doświadczył nas wszystkich po wielekroć. Kiedy myśleliśmy, że najgorsze zagrożenie wywołane pandemią już za nami – 24 lutego obudziliśmy się w świecie rozgrzanych do czerwoności wiadomości o tym, że mamy znowu wojnę w Europie. Ten przełom był tak silny, tak mocny i tak trudny, że ciężko uwierzyć nawet dziś, że to wszystko nie tylko się wydarzyło, ale wydarza nadal. Potem lawina – siłą rozpędu – wciągnęła nas w potrzebę niesienia wszelkiego możliwego wsparcia. Ośrodki, instytucje pomocy i integracji społecznej udzielające pomocy uciekającym przed wojną Ukrainkom i Ukraińcom pękały w szwach. Każdy robił co mógł i zawodowo i osobiście. To byliście Wy.

Również sytuacja gospodarcza będąca konsekwencją i epidemii i wojny była i jest dla nas wszystkich ogromnym wyzwaniem i kolejną koniecznością wspierania tych, którzy w tej i tak trudnej sytuacji, mają najtrudniej. To jesteście Wy.

Zdajemy sobie sprawę, że to nie tylko te wydarzenia nadawały ton Waszej codziennej pracy. Słowa takie jak „poświęcenie”, „oddanie”, „solidarność”, „wsparcie”, „pomoc” – odmieniane dziś przez wszystkie przypadki, brzmiące już tak zwyczajnie, są jednak sensem Waszej pracy i są do głębi prawdziwe. Słowa, które doskonale opisują Waszą – pracownic i pracowników socjalnych – wrażliwość. Dzięki temu, że nie jest Wam obojętny drugi człowiek, zapłakane dziecko, głodna rodzina, samotne osoby w wieku senioralnym, z niepełnosprawnościami, uciekający przed wojną ludzie, wszyscy wokół Was – ten świat przypomina sobie, dlaczego jeszcze istnieje.

Bo to Waszymi rękoma ta pomoc jest niesiona. Bo tam, gdzie brakuje rozwiązań jesteście Wy, tam, gdzie są – również jesteście Wy. Tam, gdzie trzeba decydować i działać – też jesteście Wy.

Czy da się to wsparcie policzyć? Czy da się taką pracę wycenić?

Nie. Nie da się. Bo to są działania, decyzje, podjęte ryzyko, wzięta na swe ramiona odpowiedzialność – której nie da się w żaden sposób zmierzyć. Żadne słowa nie nagrodzą tego, jak wiele kosztowało Was to zaangażowanie.

A jednak – świat jeszcze stoi. Świat jeszcze istnieje. Obraca się z prędkością 24 godzin na dobę. Ani jednej godziny więcej ani jednej godziny mniej. Cierpliwie pchana jest kula świata. Sześćdziesiąt minut na godzinę. Kawałek po kawałku. Waszymi rękami, Waszym zaangażowaniem, Waszym poświęceniem. Tym, co takie zwykłe i niezwykłe. Bo tak wygląda dobro. To jesteście Wy.

Dziękujemy. Patrzymy na Was z podziwem i szacunkiem. Jesteśmy wdzięczni za Waszą pracę, pomoc i zaangażowanie. Znamy wiele i wielu z Was po imieniu. Cieszymy się, że tacy ludzie są wokół nas, bo dzięki temu mamy nadzieję. Bo to dzięki Wam świat istnieje – jeszcze jedną dobę więcej.